Kulturë

Mbi zgjedhjen e keqkuptimit dhe kritika me tahmin

Mbi zgjedhjen e keqkuptimit dhe kritika me tahmin

Në Fjalorin e Gjuhës Shqipe, te grupi i shprehjeve të vjetra, është edhe fjala “tahmin” dhe shpjegimi që jep është ky: “Me tahmin: me hamendje. E bëri me tahmin. E gjeti (e kërkonte) me tahmin e gjeti (e kërkonte) duke ecur ngadalë në errësirë a duke ecur me sy mbyllur”. Nuk do të mund të gjenim fjalë më të butë për ta përshkruar shumicën e pretendimeve e përfundimeve që nxjerr z. Capussela.

Pa dashur të mbajmë anë, duhet thënë që në jo pak raste shkrimi i Capusselas është kontradiktor dhe paradoksal. Fillimisht thotë se nuk ka kompetencë “për të shqyrtuar mëtimet e dr. Muhadrit për historinë e këtyre ngrehinave” tek paralajmëron se “nuk kërkon asfarë përgënjeshtrimi të mëtimeve të atilla”, por bën të kundërtën: përgënjeshtron pa dhënë asnjë kundërargument dhe se “nuk është kompetent”. Diku si për t’u amnistuar shkruan: “Kërkimi im ishte i shkurtër dhe amator”. Pa hyrë në qerthullin se kush e ka në dorë të vërtetën historike, sepse në radhë të parë është punë historianësh, duhet thënë se z. Capussela i ka dalë punë jo me tekstin e z. Muhadri. I ka dalë punë me mijëra libra – jo të historianëve shqiptarë a të huaj. Por pikërisht me ata të historianëve serbë, të cilët edhe në të kaluarën, ashtu sikurse edhe sot, s’i pranon historiografia e shndërruar në vegël të regjimit serb e të politikës serbe, shkruan KOHA.