Shtojca për Kulturë

Një botë tjetër e animuar

Hapja e “Anibarit” dhe imazhi i një bote që lë prapa pandeminë... (Foto: Flakon Zharku)

Sikur i gjithë festivali ndërkombëtar i filmit të animuar “Anibar” të ishte një animacion i vetëm, do t’i ngjante një bote paralele, të gjallë, që lë prapa botën e kapërthyer nga izolimi. Përtej triumfit ndaj pandemisë e çdo gjëje që lidhet me të, krejt ajo çfarë sjell sivjet është ftesë për të shikuar përtej, edhe nëse një animacion i caktuar gjëllin në jetën reale

 

Sikur i gjithë festivali ndërkombëtar i filmit të animuar “Anibar” të ishte një animacion i vetëm, do t’i ngjante një bote paralele, të gjallë, që lë prapa botën e kapërthyer nga izolimi. Përtej triumfit ndaj pandemisë e çdo gjëje që lidhet me të, krejt ajo çfarë sjell sivjet është ftesë për të shikuar përtej, edhe nëse një animacion i caktuar gjëllin në jetën reale

Një rrëfim ngacmues, një lokacion tërheqës e interpretues profesionalë, mund të shihen si trekëndëshi i funksionimit të filmit. Mirëpo, për botën e animuar, hallka e punës nuk mbaron me kaq. Ajo përfshin dimensione shumë më të thella sesa kjo.

Aty nuk ka interpretues fizikë në aspektin e pranisë e ekzistencës, mirëpo ata shfaqen mes një gërshetimi real ose imagjinar të historisë, teksa aspektin vizuel e kanë krejtësisht imagjinar.