Vështrime

Semantika mbi artefaktet

Larg asaj që puna e artefakteve të jetë çështje gjuhësore. Por në një rast si ky, fjalori dhe fjalët janë semantika e politikës. Nëse do të duhej që vetëm me një fjalë të përcaktohej politika e Kosovës ndaj artefakteve në Serbi, ajo do të ishte diçka midis boshllëkut dhe kotësisë. Thesari që iu plaçkit këtij vendi s’mund të kthehet me fjalë boshe. Aq më pak me një politikë të tillë

Përtej rrëfimit për artefaktet e Kosovës në Serbi, është ai për fjalorin që ka ndryshuar gjatë dy dekadave. Më 1999 ishte e qartë: ato u plaçkitën. Pastaj fjalori u zbut në “bartje” për t’u bërë “huazim”, dhe nëse edhe për dy dekada të tjera do të vazhdojmë më këtë zbutje gjuhe, një ditë do të themi: “ia kemi falur”. Se ato u plaçkitën − edhe pse u morën me letra e vula që regjimi serb i përdorte për ta legjitimuar çdo veprim jolegjitim − sot dëshmohet te mohimi i kthimit të tyre.