Vështrime

Na ishte dy herë

Përrallë për babën, Babadimrin, realitetin virtual dhe dëshirat.

Listën e dëshirave të Vitit të Ri gjithnjë e kishte modeste. Balona dhe xixëllonja. Ama, i ati nuk i kishte tiparet e Babadimrit të projektuar në kokën e tij. Sa herë që qyteti vishej me dekorin festiv, ai fluturonte në ëndrra duke e paramenduar veten në një takim me Babadimrin. Herë i dukej i gjatë, mjekërbardhë, i afërt, gazmor, e herë shkurtabiq e nevrik, saqë deri vonë e kishte pasur problem t’i dallonte Babadimrin dhe babanë e vet. Ndoshta pse të dyve iu fillon emri me B. Sikur s`ia kapte mendja se i pari ishte krijesë përrallash, teksa i dyti real, rastësisht i ngjashëm me ndonjë personazh, ama jo me Babadimrin. Saktësisht i atyre përrallave që nisin me refrenin “Na ishte njëherë”.