Vështrime

Pasojat e një aktgjykimi

Një raketë prej letre u lëshua të enjten mbrëma në qiellin e Kosovës, nga dritarja e Gjykatës Kushtetuese. Pasi që i ndezi fitilin topit, gjyqtari mblodhi trupin dhe mbylli veshët me duar për të mos dëgjuar zhurmën dhe jehonën e eksplodimit të saj. Natyrisht se kumtimi i verdiktit të pritur nga Kushtetuesja për ligjshmërinë e Dekretit të presidentit nuk u bë në këtë mënyrë. Kështu e pa karikaturisti i gazetës, Jemi.

Vendimi nuk pati jehonë aq të madhe sa mund ta kenë pritur gjyqtarët e Kushtetueses, apo sponsorizuesit e vendimit. Kjo sepse edhe zogjtë e malit tashmë e dinin se në favor të kujt do të shkonte. Madje, që pa nisur procedurat e kërkesës për vlerësimin e kushtetutshmërisë së dekretit. Që nga dërgimi i rastit në Kushtetuese, Gjykata me vetëdije e shtronte rrugën drejt vendimit që mori. Së pari duke dërguar në Komisionin e Venecias pyetje “favorizuese” për Thaçin, e pastaj duke kërkuar punimet përgatitore të Kushtetutës për të shtuar arsyet pro qëndrimit. Kishim kureshtje vetëm se si do t’ia “lidhte kryet” në fund vendimit në dobi të tij.