Vështrime

Amullia dhe letargjia shqiptare

Tani përsëri heshtat e brendshme politike thyhen mbi historinë e dhimbshme të Kosovës të para 21 vjetëve. Edvin Rama akuzon Lulëzim Bashën për fshehjen e kasetave të xhiruara të masakrës së Krushës. Nuk dëshiroj që ta luaj avokatin e Lulëzim Bashës, sepse nuk gëzoj asnjë simpati as për të, mirëpo të akuzohesh nga njeriu, i cili çdo ditë e më shumë rehabiliton mikun e vet Sandrin, siç e quan ai Aleksandër Vuçiqin, e politikan ky i cili ishte zëdhënës i kohës i po të njëjtit shtet, që e shkaktoi masakrën e Krushës, është hipokrizi më së buti thënë, e thënë troç, është pafytyrësi dhe idiotësi e skajshme

Sot është e enjte, 19 nëntor i vitit 2020. Këtu e kuptoj se sa shpejt kaloi edhe një javë dhe erdhi dita për të shkruar Ditarin tim. Java ime ishte më e rëndë emocionalisht sesa javët e tjera. Jemi dëshmitarë se në Kosovë vdesin me dhjetëra persona nga COVID-19 në ditë, në Angli me qindra, dhe në botë me mijëra. Të gjithë këta numra të vdekjeve ditore të shkaktuara nga COVID-19 po janë një statistikë, përderisa dikush nga jeta jote personale nuk po goditet nga COVID-19 dhe edhe ai person po bëhet pjesë e asaj statistike. Atëherë më nuk po përjetohet si një statistikë, por si një dhimbje dhe humbje e madhe. Vikendin që e lamë pas shoku im i ngushtë që nga fëmijëria Fatosi, e humbi nënën e tij nga ky virus i mallkuar. Tezja Sadete ishte një grua e dashur për të gjithë. E tillë ishte edhe për mua dhe si të tillë do ta kujtoj gjithnjë. Shpirti i saj pastë dritë.