Vështrime

Dështimet individuale të ekonomisë

Ekonomia do të mund të avanconte jashtëzakonisht nëse e zbut njërën prej supozimeve të saj më të çmuara: individualizmin metodologjik apo idenë se çdo shpjegim duhet të jetë i lidhur me individët që bëjnë vendime të ndjeshme. Kjo kërkesë e vë disiplinën në një disavantazh të pamatshëm vizavijë shkencave natyrore, për shkak se e parandalon përparimin në kuptimin e marrëdhënies midis mikros dhe makros.

Gjatë dekadave të fundit ekonomia ka kapërcyer nga stadi i definimit të vetes nëpërmjet pyetjeve që i shtron, në definimin e vetes sipas metodave që i përdor. Duke e kufizuar qasjen e saj në individualizmin metodologjik, ajo e ka minuar vetë përparimin e saj

Ekonomia do të mund të avanconte jashtëzakonisht nëse e zbut njërën prej supozimeve të saj më të çmuara: individualizmin metodologjik apo idenë se çdo shpjegim duhet të jetë i lidhur me individët që bëjnë vendime të ndjeshme. Kjo kërkesë e vë disiplinën në një disavantazh të pamatshëm vizavijë shkencave natyrore, për shkak se e parandalon përparimin në kuptimin e marrëdhënies midis mikros dhe makros.

Fizika i shpjegon të gjitha sjelljet me anë të vlerësimit të disa ligjeve fondamentale në nivel (shumë) mikro. Grimcat prodhojnë ngritjen e protoneve dhe neutroneve, të cilat, bashkë me elektronet i gjenerojnë atomet, duke u dhënë kësisoj hov molekulave dhe mikromolekulave, siç janë ADN-ja, gjenet dhe proteinat. Këto i prodhojnë qelizat, qeniet shumëqelizore dhe gjithë ekosistemet që jetojnë në një planet që rrotullohet përreth diellit. Në teori, diçka duhet të jetë në gjendje që ta shpjegojë gjithë këtë, duke u rikthyer në ligjet themelore të fizikës së grimcës. Në praktikë, ky vetëm që është një proces i pamundur por edhe i panevojshëm, lehtësues.