Vështrime

Jeta e Ademit

“Mos u frikëso, jam vaksinuar”, tha Ademi sapo zuri vend pranë meje në avion. Po kthehej në Kosovë pasi kishte kaluar disa javë në Zvicër, më saktë në Thun, një nga qytetet më të bukura të Konfederatës Helvetike, një qytet me liqen, me kodra të mbuluara me borë, me shtigje të rregulluara mirë për të ecur të rinj e të moshuar.

Shkoi si fëmijë në Zvicër, punoi 40 vjet punët më të rënda në ndërtimtari dhe u kthye në Kosovë me shëndet të rrënuar. Një histori mërgimi, rrëfyer në avion

“Mos u frikëso, jam vaksinuar”, tha Ademi sapo zuri vend pranë meje në avion. Po kthehej në Kosovë pasi kishte kaluar disa javë në Zvicër, më saktë në Thun, një nga qytetet më të bukura të Konfederatës Helvetike, një qytet me liqen, me kodra të mbuluara me borë, me shtigje të rregulluara mirë për të ecur të rinj e të moshuar.

Nga këto bukuri Ademi mund të ketë parë pak gjatë jetës së tij, sepse Ademi i përket gjeneratës së parë të mërgimtarëve të Kosovës që gjetën punë e strehë në Zvicër. Dhe s’patën pothuaj një ditë të lirë për të shijuar sadopak jetën e tyre. Jeta e kësaj gjenerate ishte një betejë e përditshme për të fituar e kursyer para, me të cilat përkrahej familja në Kosovë. Me familje në Kosovë nënkuptojmë jo vetëm anëtarët e ngushtë të familjes, por edhe vëllezërit, kushërinjtë, dajallarët etj.