Vështrime

Shqipërisë i duhet reforma e PD-së pas Sali Berishës

Asnjë shtet, asnjë shoqëri nuk do të duhej t’i gëzohej një rënieje të tillë politike të një figure, e cila pa dyshim ka bërë histori. Në një shtet normal, kryeministri dhe presidenti aktualë do të kërkonin sqarime nga amerikanët për futjen në Listën e zezë të një figure të tillë, siç ishte ish-presidenti dhe ish-kryeministri Berisha. Nëse amerikanët kanë dëshmi e Prokuroria në Shqipëri nuk i ka për korrupsionin eventual të Berishës, atëherë kjo e turpëron Shqipërinë edhe më shumë. Figura e Sali Berishës në politikë i ka dy anë të medaljes. Ka merita për shembjen e komunizmit, për hyrjen në NATO dhe liberalizimin e vizave. Por edhe ka përgjegjësi për piramidat që e çuan Shqipërinë në luftë civile, për Gërdecin dhe për mbjelljen dhe mbajtjen gjallë të një situate permanente konfliktuoze politike në vend që nuk shihet në atë nivel askund tjetër në Evropë

Asnjë shtet, asnjë shoqëri nuk do të duhej t’i gëzohej një rënieje të tillë politike të një figure, e cila pa dyshim ka bërë histori. Në një shtet normal, kryeministri dhe presidenti aktualë do të kërkonin sqarime nga amerikanët për futjen në Listën e zezë të një figure të tillë, siç ishte ish-presidenti dhe ish-kryeministri Berisha. Nëse amerikanët kanë dëshmi e Prokuroria në Shqipëri nuk i ka për korrupsionin eventual të Berishës, atëherë kjo e turpëron Shqipërinë edhe më shumë. Figura e Sali Berishës në politikë i ka dy anë të medaljes. Ka merita për shembjen e komunizmit, për hyrjen në NATO dhe liberalizimin e vizave. Por edhe ka përgjegjësi për piramidat që e çuan Shqipërinë në luftë civile, për Gërdecin dhe për mbjelljen dhe mbajtjen gjallë të një situate permanente konfliktuoze politike në vend që nuk shihet në atë nivel askund tjetër në Evropë

Në shikim të parë Shqipëria duket mirë me stabilitetin e saj politik. Ka një shumicë sadopak stabile në Kuvend që siguron një qeveri me mandat të ri të pakontestuar. Ka rritje ekonomike, është vend anëtar i NATO-s, i ka përmbushur kriteret për të nisur negociatat e anëtarësimit në BE, dhe nuk ka faj pse ato nuk po nisin. Me përjashtim të disa acarimeve me Kosovën, asnjëherë Shqipëria nuk i ka pasur punët më mirë në atë që quhet “bashkëpunim rajonal”. Raportet me Serbinë ndoshta janë në nivelin më të lartë në histori ndonjëherë. Edhe në skenën ndërkombëtare Shqipëria qëndron mirë, aleate e fortë amerikane që strehon refugjatë nga Afganistani, raporte të shkëlqyera me Turqinë, gjithnjë e më të mira me Greqinë, e ato me Italinë mbesin raporte si me miqtë më të mirë.

Nga ky aspekt, Edi Rama mund të ndihet i qetë në fillim të mandatit të tretë në krye të Qeverisë. Por ajo për çfarë nuk do të duhej të gëzohej Rama, e askush tjetër në Shqipëri, është gjendja e opozitës. Edhe pse në shikim të parë është mirë për Qeverinë që opozita të merret me vetveten, e secila opozitë që për të tretën herë radhazi humb zgjedhjet duhet të merret me vetveten, një vend nuk përparon me një opozitë të dobët, ani pse një opozitë çfarë ishte PD-ja ishte një fat i madh i PS-së dhe i Edi Rames. Aq më tepër nuk duhet gëzuar kur shkaku i grindjeve brenda Partisë Demokratike është rënia dramatike e liderit të saj, Sali Berisha.