Vështrime

Plumbi i mesnatës dhe pasojat

1.

Si nisi karriera e Louis Armstrongut dhe disa çudira të tjera në parqet e Vjenës, ku më 1913 mund të ishin takuar Hitleri, Stalini dhe Titoja

1.

Më 4 gusht 1901 ose 21 muaj pasi filloi shekulli i ri, shekulli i 20-të, i cili solli luftëra dhe përparim marramendës të botës, ndarje në blloqe e përplasje ideologjish, ngjitje në hënë dhe zbritje në humnerat njerëzore, pra më 4 gusht 1901 u lind në New Orleans, Louis Armstrongu. Bota e re nuk ishte aq optimiste për Armstrongun: e ëma e tij nuk ishte e moshës madhore kur e lindi dhe ngjashëm si babai nuk bëhej aq merak për foshnjën. Armstrongu u rrit te gjyshja. Ishte, siç mund të themi në dialektin kosovar, një fëmijë i “halitshëm”. Më 31 dhjetor 1912, pak javë pasi Shqipëria kishte shpallur pavarësinë, Kosova kishte mbetur jashtë saj dhe Ballkani gjendej para luftërave të reja, Armstrongu po festonte natën e vitit të ri në Amerikën e largët. Këto dy ngjarje, pavarësia e Shqipërisë dhe viti i ri i Armstrongut, nuk kanë asnjë lidhje kauzale, këtu përmenden vetëm si fakt kronologjik. Pak sekonda pas mesnatës, më 1 janar 1913, Armstrongu rroku revolen e xhaxhait dhe e përshëndeti vitin e ri me dy të shtëna në ajër. Dy të shtëna me pasoja. Armstrongu, 12-vjeçar, u arrestua nga policia dhe u dërgua në një qendër riedukimi. Por, edhe aty ai mbeti një djalë i “halitshëm”, konfliktnxitës dhe ngatërrestar. Drejtori i qendrës së edukimit, Peter Davis, mendoi se është ide e mirë që Armstrongut t’ia dhurojë një trumbetë (trombë, bori). Tash Armstrongu prekte metalin e veglës muzikore, jo metalin e revoles. Gishtat që prekën revolen, tani nxirrnin nga metali tinguj që së shpejti do të hynin në histori. Dhe Armstrongu do të bëhej njëri prej trumbetarëve më të famshëm të historisë. Kurrë mos e nënçmoni një të shtënë në ajër. Ose dy.