Vështrime

Procesi i paqes që duhet të mbështetet nga mbështetësit e Ukrainës

Një marrëveshje e drejtë, duhet të biem dakord, duhet t’i lërë të gjithë disi të pakënaqur, ndërkohë që përbën një përmirësim të madh mbi çdo alternativë të mundshme. Të dyja palët duhet të nxjerrin dobi që tejkalojnë humbjet e tyre, pa e humbur fytyrën

Në vitin 1943, progresistët e kishin detyrë morale t’i hidhnin poshtë thirrjet për një zgjidhje të negociuar me Hitlerin. Marrëveshja me nazistët, për t’i dhënë fund masakrës, do të ishte e pafalshme. Njerëzit e civilizuar e kishin vetëm një mundësi: të vazhdonin të luftonin, derisa trupat aleate do të qëndronin mbi bunkerin e Hitlerit në Berlin. Për dallim prej atëherë, sot do të ishte gabim i madh të synonim një fitore përfundimtare ushtarake mbi Rusinë dhe të përjashtonim ata që bëjnë thirrje për paqe të menjëhershme të negociuar.

Në vitin 1943, vendet që luftonin për fitore përfundimtare kishin interesa të drejtpërdrejta, me trupat aleate, dhe në shumë raste, popullsinë civile, në vijën e frontit. Sot, Perëndimi vepron njëjtë si SHBA-ja para sulmit japonez në Pearl Harbor: duke qëndruar, ashtu si edhe duke armatosur e inkurajuar ata që po luftojnë. Në këto rrethana, nxitja e ukrainasve për ta siguruar fitoren përfundimtare kundër Rusisë, në kohën kur NATO-ja as që po mendon të përfshihet në fushëbetejë, është hipokrizi dhe papërgjegjësi.