Vështrime

Talibanët në mesin tonë

Ky nuk është “problem kompleks shoqëror”, as “pasojë e shkaqeve strukturore dhe të thella”. Jo, gjërat janë fare të thjeshta, por veç kemi qejf me i kompliku dhe me këqyrë diqysh me e fut edhe këtë rast nën tepih. Tepih i cili u bë katran nga dhimbjet e vajzave, grave dhe familjeve tona. Ky terror nuk është fati ynë. Nuk është rezultat i “kompleksitetit shoqëror”. Është rezultat i mungesës së interesimit të shtetit për të

Ky nuk është “problem kompleks shoqëror”, as “pasojë e shkaqeve strukturore dhe të thella”. Jo, gjërat janë fare të thjeshta, por veç kemi qejf me i kompliku dhe me këqyrë diqysh me e fut edhe këtë rast nën tepih. Tepih i cili u bë katran nga dhimbjet e vajzave, grave dhe familjeve tona. Ky terror nuk është fati ynë. Nuk është rezultat i “kompleksitetit shoqëror”. Është rezultat i mungesës së interesimit të shtetit për të

Para më shumë se një viti u dhunua një vajzë e mitur në Pejë. Dhunuesi ishte Xhevdet Januzaj, mësimdhënësi i saj. Kur babai i vajzës, Gëzim Kastrati, tentoi të mbronte vajzën e vet dhe e lajmëroi rastin në polici, mësimdhënësi dhunues vrau Gëzimin. Nën emocionet e këtij rasti të rëndë unë fajësova drejtpërdrejt shtetin për çfarë kishte ndodhur. Me një shkrim tërhoqa paralele në mes reagimit radikalisht ndryshe të dy shteteve në botë kur ballafaqohen me dhunimin e vajzave të mitura - Kosovë dhe SHBA. Mesazhi kryesor i shkrimit ishte që rastet sikur ky janë pasojë e një shtetit të dështuar, i cili nuk arrin të mbrojë fëmijën nga dhunuesi dhe si pasojë ngjarja përfundon në tragjedi.

Disa nga miqtë e mi më kritikuan se kisha shkuar shumë larg me kritikën ndaj shtetit, pasi që çdo rast ka veçantitë e veta dhe se nuk është fer që për shkak të disa rasteve të izoluara të nxirren konkluzionet e përgjithshme mbi suksesin apo dështimin e shtetit.