Vështrime

Ide për ecje prapa në dialog, e jo për normalizim të plotë të raporteve

Në një proces në të cilin mungesa e transparencës është sikur sëmundje kronike, e i tillë është dialogu mes Kosovës dhe Serbisë që me “lehtësimin” e BE-së zhvillohet në Bruksel, ka shumë hapësirë për plasimin e ideve, dokumenteve, strategjive, kornizave apo planeve me qëllime të ndryshme, adresa, qëllimet e të cilave nuk mund të zbulohen asnjëherë.

Idetë që të hiqet dorë nga njohja e ndërsjellë mes Kosovës dhe Serbisë si qëllim i dialogut, qoftë edhe për një periudhë dhjetëvjeçare, sikur edhe ajo që të mos synohet anëtarësimi në OKB, janë ide për kthim prapa në dialog. Kosova dhe Serbia mund të jetojnë edhe pa e njohur njëra-tjetrën. Mund edhe të kenë disa lloj raportesh. Por nuk mund të kenë raporte normale

Në një proces në të cilin mungesa e transparencës është sikur sëmundje kronike, e i tillë është dialogu mes Kosovës dhe Serbisë që me “lehtësimin” e BE-së zhvillohet në Bruksel, ka shumë hapësirë për plasimin e ideve, dokumenteve, strategjive, kornizave apo planeve me qëllime të ndryshme, adresa, qëllimet e të cilave nuk mund të zbulohen asnjëherë.

Dialogu që nga nisja e tij e pati krijimin e rrethanave për plasimin e versioneve të ndryshme si mangësi kryesore, e ndoshta edhe të qëllimshme. Dhe jemi mësuar tashmë që përfaqësuesit e Kosovës dhe Serbisë të shprehin qëndrime dhe interpretime të ndryshme, shpesh diametralisht të kundërta, për gjërat e njëjta. Dhe jemi mësuar që BE-ja të mos pranojë “të futet në mes” dhe të sqarojë se kush e thotë të vërtetën. E kur BE-ja bën tentime për të “sqaruar” apo për të hedhur poshtë, apo për të konfirmuar diçka, kjo nuk i shkon. Sepse nuk është e qartë.