Vështrime

Marrëveshja që nuk është marrëveshje

Ajo që u arrit të shtunën në Ohër në takimin e dialogut në nivel të lartë mes Kosovës dhe Serbisë, me “lehtësimin” e Bashkimit Evropian, mund të përshkruhet më së miri me fjalinë “më mirë pak sesa asgjë”.

BE-ja vazhdon të bëjë eksperimente në dialogun mes Kosovës dhe Serbisë, të testojë formula të ndryshme, të zbulojë struktura gjuhësore dhe akrobacione ligjore. Kjo ndodhi edhe në takimin e Ohrit. Tash BE-ja po teston se si një “dakordim” mundet përmes një “deklarate të përfaqësuesit të Lartë të BE-së” të shndërrohet në “Marrëveshje” dhe të bëhet “ligjërisht obliguese”. Krejt këto akrobacione për ta bërë normale mosnjohjen e Kosovës nga Serbia

Ajo që u arrit të shtunën në Ohër në takimin e dialogut në nivel të lartë mes Kosovës dhe Serbisë, me “lehtësimin” e Bashkimit Evropian, mund të përshkruhet më së miri me fjalinë “më mirë pak sesa asgjë”.

Palët, pasi ishin pajtuar në takimin e 27 shkurtit se “nuk ka më nevojë të diskutohet për propozimin e BE-së”, tash ishin pajtuar për një “aneks të implementimit” të marrëveshjes. Kjo ishte minimumi i domosdoshëm që BE-ja dhe Shtetet e Bashkuara të Amerikës të mos jenë në pozitë që të dështojnë të gjitha përpjekjet e tyre, por maksimumi që për ta ishte e mundur në rrethanat ekzistuese. E ato rrethana ekzistuese janë pajtim i tyre se duhet akomoduar qëndrimet e Serbisë se nuk do ta njohë pavarësinë e Kosovës dhe po ashtu dhe qëndrimin e Vuçiqit se “nuk do të nënshkruajë asgjë“.